Keith Bakker, onder meer bekend van de tv-programma’s Spuiten & Slikken en Van Engel tot Etter, maakte onlangs bekend dat zijn kliniek Smith & Jones in Amsterdam volgend jaar een aparte afdeling opent voor gameverslaafden. Is het probleem dan zo groot?, vroeg DAG hem.

"Zeker niet. Het woord' verslaving' is slechts een label, maar dat er een groot probleem is, staat vast. Dat merkten we zo’n twee jaar geleden. Bijna iedereen die onze kliniek binnenkwam voor een verslaving, bleek ook buitensporig veel te gamen. Toen we een keer een jongen hadden die meer moeite had om van zijn spelcomputer af te blijven dan van de wiet, wisten we dat we iets moesten doen. Als eersten ter wereld hebben we toen een speciaal behandelprogramma voor gameverslaafden ontwikkeld."

"Ze moeten veel meer dan andere verslaafden afleiding hebben. We gaan daarom dingen met ze doen: paintballen, parachutespringen. Maar we leren ze ook communiceren. Het zijn mensen die vanaf hun vroege jeugd gamen. Ze hebben daardoor nooit geleerd hoe ze zich tegenover anderen moeten gedragen. Ze moeten echt vanaf het nulpunt beginnen."

"Het zijn bijna altijd mannen, de meesten jonger dan 25 jaar, introvert, vaak intelligent en ze komen niet zelden uit goede milieus. Ook gebruiken ze games vaak als een medicijn, als middel tegen hun problemen, bijvoorbeeld omdat ze vroeger gepest zijn."

"Gameverslaving wordt zonder meer het grootste probleem van de verslavingszorg. Bijna alle jongeren hebben namelijk een computer en het is bekend dat zo’n 20 procent van de mensen aanleg heeft voor een verslaving. Reken maar uit. En de schade die het aanricht is enorm: jongeren gaan niet meer naar school, hebben geen vrienden of relaties. Sommigen gooien hun studie overboord om maar te kunnen gamen. Omdat het vaak talentvolle, slimme jongens zijn, is dat pure kapitaalvernietiging. En ze kunnen er lang ongemerkt mee doorgaan, doordat ze op hun slaapkamer achter de computer zitten. Een alcoholverslaafde wordt vroeger of later opgepakt omdat hij overlast veroorzaakt. Zo iemand gaat dan hulp zoeken. Maar wie merkt de gamer op?"

"Het wordt een stichting, onder andere gesteund door een paar van de grootste spelletjesfabrikanten. Die zien nu ook in dat er iets moet gebeuren. Vanuit de hele wereld zullen we gamers met problemen behandelen. Daarnaast kunnen universiteiten en instellingen bij ons onderzoek doen naar gameverslaving. Dat is echt nodig, want er is nog weinig over bekend."

"We moeten erkennen dat het bestaat. Ouders moeten ook waakzamer worden, de signalen vroegtijdig oppikken: kinderen die niet meer beneden komen voor het avondeten, schoolprestaties die verslechteren. Daar valt nog een hoop te winnen. Ik blijf dan ook roepen om aandacht hiervoor."

Een van de patiënten die de kliniek van Keith heeft behandeld is het jongetje uit dit filmpje. "Zijn ouders hadden hem met twintig euro op zak in Oostenrijk op de trein gezet met ons adres erbij. Onze schoonmaakster vond hem om 7.00 uur ’s ochtend op de stoep. Toen we hem later die ochtend voor een computer zetten, begon hij te trillen als een heroïneverslaafde. Helaas hebben we hem niet kunnen helpen: een paar dagen later heeft hij iedereen zijn portemonnee leeggeroofd en is met het geld naar een internetcafé gegaan. Toen was het een zaak voor de politie. Ik geloof dat hij nu in een jeugdinrichting zit, ergens in het buitenland."